fikiralemi.com da yazılar bir yazı.
fatiha suresi üzerine yazılan biri yazı:
Sonsuz Şefkatli, Sınırsız Merhametli Allah’ın adıyla,
Övgü Allah’a aittir, bütün âlemlerin Rabbine,
Sonsuz Şefkatli-Sınırsız Merhametliye,
Din gününün hükümdârına.
Yalnızca Sana kul oluruz ve yalnızca Senden yardım isteriz.
Bize düz giden yolu göster;
Lütufta bulunduğun kimselerin yolunu,
Öfkelenilmeyi hak edenlerinkini değil, sapanlarınkini değil.
Âmîn.
—–
Fatiha suresi adı verilen bu kısa sureyi dinin direği olan namazlarımızda her gün, her namazın her rekatında birer kere okuyoruz, onu sürekli ve bol bol tekrarlıyoruz. Yani Fatiha o kadar önemli ve o kadar derinden özümsenmesi gereken bir Allah sözü ve bir duadır ki Allah bize onu bu kadar çok tekrar etmemizi ve onu tekrar ettikçe kendimizi manevi açıdan yenilememezi emretmektedir.
Ne acıdır ki en temel dinî metinlerimizden olan bu muazzam, bu muhteşem ve yüce surenin anlamını pek çoğumuz bilmiyoruz bile.
Hayır, namazlarda bu surenin kendisini değil de Türkçe çevirilerinden birini okuyalım demiyorum. Böyle bir şey söylemek şarlatanlık olurdu. Hiçbir metnin başka bir dile aynen, anlamı hiç bozulmadan çevrilmesinin mümkün olmaması bir yana, Allah kitabına bunu yapmak dinin direği olan namazı keyfî uygulamalara ve çarpıtmalara, bozmalara açmak demektir. Zaten şayet aynı anlamda başka kelimeler kullanmak yani onları tercüme etmek mümkün olsaydı, Hz. Peygamber, buna Arapça’nın kendi içinde de izin verir ve meselâ hamd veya rab anlamına çok yakın veya doğrudan eş anlamlı kelimeler de kullanılabilirdi. Ya da surenin sözdiziminin aynı anlama gelecek şekilde farklı yapılması da mümkün olurdu. Oysa bunlar Kur’an’da tahrifat (değiştirme, bozma) olacağı için, bunlara izin verilmedi. Aynı tahrifat, Türkçe bir çevirinin namazlarda okunması yoluyla da yapılabilir; üstelik çok az kişinin Arapça bildiği bir toplumda bu kötülük daha kolay ve etkili bir şekilde başarılabilir. Dolayısıyla, bu, namazı Hz. Peygamberin (s.a.s.) kıldığı gerçek namazdan farklılaştırmak olmaktan da öteye varır. Hz. Peygambere Allah’ın indirdiği dini, insan yapımı başka bir dinle değiştirmek olur aynı zamanda. Hiçbir samimi ve akıl sahibi mümin bunu savunamaz.
Çözüm, Kur’an’daki surelerden en azından Fatiha suresinin anlamının Arapça bilmeyen halkımıza, meselâ Kur’an kurslarında ve okullardaki din derslerinde, hiç olmazsa evlerde ve camilerde iyice öğretilmesidir. Gerektiği kadar tefsirinin, izahının, bunu kendileri de iyi öğrenmiş hocalar tarafından, yapılmasıdır. Birçok ayetinden öğreniyoruz ki Kur’an, insanlar onu anlasınlar ve üzerinde düşünsünler diye Hz. Peygamberin gönderildiği kavmin diliyle indirildi. Yani bu kitabın ilk muhatapları, onu anlayan insanlardı. Müslüman toplumun kültürel ortamının değişmesi ve Arapça bilmeyenlerin de dine katılmasıyla bu surenin diğer dillere de çevrilmesi ve insanlara öğretilmesi (ama bu çevirilerin namazlarda okutulması değil), doğal olarak kesin bir görev idi Müslümanlar için. Hatta Arap dilinin de ufaktan da olsa değişmesiyle, Araplar için de tefsirler yazılması gereği duyuldu. Böylece ilk tefsirler, âlimler tarafından, Arapların kendileri için yazıldı.
İslâm tarihinin farklı dönemlerinde, yabancılara Kur’an’ı ve özellikle Fatiha’yı izah etme, açıklama görevi ne kadar îfâ edildi bilemiyorum. Ama şu bir gerçek ki bugün halkımız bu konuda büyük bir eksiklik ve kayıp içinde. Dolayısıyla en azından siz, değerli okurlarımız, kendiniz bu şanı büyük sureyi meâllerden ve, aslında o da yetmez, güzel tefsirlerden okuyarak anlamaya ve öğrenmeye çalışın. Sizi temin ederim ki daha derinden anladıkça onu çok seveceksiniz, hayran olacaksınız.
http://www.fikiralemi.com/fatiha-ve-onu-anlama-zorunlulugu
